Migotanie przedsionków jest najczęstszym zaburzeniem rytmu występującym w populacji. W postępowaniu ważna jest zarówno diagnostyka jak i leczenie przyczynowe, jednak na pierwszy plan wysuwa się leczenie przeciwkrzepliwe, które jako jedyne zmniejsza śmiertelność oraz zapobiega ciężkim powikłaniom takim jak udar. Do oceny wskazań do leczenia przeciwkrzepliwego bierze się pod uwagę czynniki ryzyka udaru występujące u danego chorego – czynniki „duże” oraz „istotne klinicznie nieduże”. Można też skorzystać z numerycznych skal takich jak CHADS2 oraz CHA2DS2-VASc. Oprócz tego przed wdrożeniem leczenia należy (na. za pomocą skali HAS-BLED) ocenić ryzyko krwawienia u chorego. Podstawowymi lekami w leczeniu przeciwkrzepliwym pozostają kwas acetylosalicylowy oraz antagoniści witaminy K, jednak duże nadzieje budzą tzw. nowe leki przeciwkrzepliwe (dabigatran i rywaroksaban).